จินูน.คอม

อากาศกรุงเทพฯสะอาดในตอนเช้ามืด อุณหภูมิก็ต่ำทำให้สบายตัว ตื่นแต่เช้าในวันเสาร์อาทิตย์และวันหยุดจึงมีความหมายพิเศษ คือมาสูดอากาศบริสุทธิ์และอาบบรรยากาศดีๆ

ถ้าไม่นอนดึกจนเกินไปผมต้องตื่นแต่เช้ามืดในวันเสาร์และอาทิตย์ เดินไปใส่บาตรที่สวนสุขภาพของการเคหะแห่งชาติบางกะปิ มีถนนตัดจากถนนนวมินทร์ไปทะลุถนนเสรีไทใกล้ๆสี่แยกนิด้า ผ่านบ้านเรือนและแฟลตของการเคหะซึ่งมีผู้คนอยู่อาศัยเป็นจำนวนมาก

ถนนสายนั้นกลายเป็นตลาดยามเช้าไปตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ มีแผงขายสินค้ามากมายเรียงรายสองข้างทาง ส่วนมากเป็นอาหารทั้งหวานคาว ผักปลาสดๆก็มีขาย ของใช้ต่างๆก็มีให้เลือก ไม้ประดับก็มีให้ดู มีแผงขายกับข้าวดอกไม้ธูปเทียนสำหรับใส่บาตร ดังนั้นยามเช้าของที่นี่ นอกจากผู้คนธรรมดาแล้ว ยังมีภิกษุสามเณรมาบิณฑบาตรเป็นอันมาก

ในสวนมีเวทีและลานกว้างสำหรับออกกำลังกาย บนเวทีที่ยกขึ้นสูงมีผู้นำเต้นแอโรบิคเปิดเพลงให้จังหวะคึกคัก มีผู้คนตั้งแต่วัยหนุ่มสาวถึงเฒ่าชราเต้นตามกันครึกครื้น เสร็จจากออกกำลังกายแล้วก็แวะหาของกินก่อนกลับบ้าน

หลังจากใส่บาตรแล้วผมก็เดินดูของไปเรื่อยเปื่อย บางวันก็ซื้อขนมครกไปฝากเจ้าตัวเล็กที่บ้าน หรือไม่ก็ข้าวเหนียวไก่ทอด แถมปลาท่องโก๋ไปฝากแม่ของลูกอีกด้วย
ผมชอบเดินดูไม้ประดับและผักสดเป็นที่สุด ดูสีเขียวๆของพืชผักแล้วชุ่มเย็นใจ มีอยู่เจ้าหนึ่งที่เห็นครั้งแรกแล้วรู้ว่าแตกต่างจากแผงอื่นๆ ผักเจ้านี้มีลักษณะพิเศษ

"ปลูกเองหรือครับนี่" ผมถามขณะหยิบผักชีฝรั่งขึ้นมาดูใกล้ๆ

"ใช่จะพี่" คนขายวัยยังสาวตอบ "ปลูกเองหมดทุกอย่างเลย"

"เอ้อดีนะ คงไม่มีพิษ" ผมพูดเชิงถาม คนขายยิ้มให้ "มาจากไหนล่ะครับ"

"กาฬสินธุ์ค่ะ" ผมแปลกเมื่อได้รับคำตอบ แล้วเปลี่ยนภาษาพูดโดยฉับพลัน

"โฮ้! คือมาไกลแท้"

เธอบอกว่าออกมาตั้งแต่ตีสามตีสี่ มาถึงนี่ก็พอดีได้เวลาตั้งแผง ผมไม่ได้สอบถามว่าทำไมจึงมาขายถึงกรุงเทพฯ ได้แต่ซื้อผักจากเธอหลายชนิด รวมทั้งผักชีฝรั่งกำใหญ่ ตั้งใจเอามาปลูกไว้กินเอง

ผมซื้อผักจากเธออีกหลายครั้ง หลายเดือนต่อมาเธอก็ไม่ได้มาขายอีก ไม่รู้เป็นเพราะอะไร ส่วนผักชีฝรั่งที่ผมซื้อมาปลูกนั้นก็ตายไปหมดแล้ว อยู่ๆก็ตายไปเฉยๆ
ผมได้แต่สันนิษฐานเอาเองว่า มันคงเป็นผักที่รักศักดิ์ศรีบ้านนอก รักที่จะอยู่ในดินที่กาฬสินธุ์ จึงตัดสินใจตายดีกว่าอยู่เป็นผักในกระถางที่กรุงเทพฯ