เราจนต้องเขียม ดาวเทียมไทคมส่งมา
เพลงลูกทุ่งนั้น สะท้อนปรากฏการณ์ของสังคม เกาะเกี่ยวไปกับความเปลี่ยนแปลงที่ไม่หยุดนิ่ง บันทึกความเป็นไปของสังคมไว้ เพลงที่จะพูดถึงนี้เป็นข้อพิสูจน์อีกข้อหนึ่ง
เพลงนี้ชื่อ "จดหมายถึงเล็ก" ขับร้องโดย วันครู โภคาวัตร เป็นเพลงที่ไพเราะมากครับ แต่ไม่ค่อยโด่งดังมากนัก เป็นที่รู้จักกันอยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่งเมื่อหลายปีมาแล้ว
ถ้าอยากรู้เวลาแน่ชัดก็อนุมานจากเนื้อเพลง นั่นคือ หลังจากที่ดาวเทียมไทคมยิงขึ้นฟ้า ถ่ายทอดสัญญาณโทรทัศน์ไปสู่เครื่องรับของคนบ้านนอกคอกนา โดยเฉพาะรายการโทรทัศน์เพื่อการศึกษา
เนื้อเพลงกล่าวถึงหนุ่มบ้านนา เขียนจดหมายถึงแฟนชื่อ เล็ก ที่ทำงานในโรงงานอยู่บางกอก บอกว่าตนนั้นจะมากรุงเทพฯเพื่อรับปริญญาเพราะเรียนจบแล้ว โดยเรียนที่บ้านนอก เรียนทางไกลของมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช เรียนจากรายการการศึกษาที่ดาวเทียมไทคมส่งสัญญาณไป ทั้งยังชักชวนให้เล็กกลับบ้านเราเพื่อเรียนต่อ
เนื้อเพลงบอกว่า เรียนอยู่บ้านเรานี่แหละดีที่สุด เพราะไม่ต้องใช้เงินมาก โดยหนุ่มก็ยกตัวอย่างว่า พี่นั้นเรียน…"จากโทรทัศน์ที่รัฐเขาพัฒนา เราจนต้องเขียม ดาวเทียมไทคมส่งมา พี่ได้รับปริญญา ศึกษาทาง มสธ…." และชวนนางเอกว่า "…กลับบ้านเราเถิดเล็กจ๋า กลับมาเรียนต่อ…"
ฟังมาถึงตรงนี้ให้ความรู้สึกขัดแย้งเป็นอย่างมาก แต่ก่อนถ้าจะเรียนต่อชั้นปริญญาต้องเข้าไปเรียนในเมือง โดยเฉพาะกรุงเทพฯ แต่ปัจจุบันไม่ต้องแล้ว เรียนที่บ้านนอกก็ได้ ผ่านการศึกษาทางไกล อาศัยสัญญาณจากดาวเทียม
แต่สำหรับพระเอกในเพลงนี้ เขาบอกคนรักว่าเขาเรียนที่บ้าน เรียนจบแล้วจะเข้ากรุงเทพฯก็เพียงไปรับปริญญาแล้วก็จะกลับบ้าน กลับไปเป็นครูสอนเด็กนักเรียนที่บ้าน
นี่จะเรียกได้ว่าเป็นความเปลี่ยนแปลงเล็กๆของสังคมได้หรือไม่ ที่คนในพื้นที่ เรียนอยู่ในพื้นที่ โดยอาศัยเทคโนโลยีสมัยใหม่ แล้วก็ได้ทำงานในพื้นที่ ทำงานให้เกิดประโยชน์แก่บ้านเกิดเมืองนอนของตน
ผมว่านี่เป็นจุดเปลี่ยนเล็กๆ แต่สำคัญ ถ้าคนเป็นอย่างพระเอกในเพลงนี้มากๆ ก็จะก่อเกิดประโยชน์มหาศาลแก่ท้องถิ่น
โลกก้าวไกล เมืองไทยก้าวตาม ความเปลี่ยนแปลงนี้ เพลงลูกทุ่งทำหน้าที่บันทึกไว้ไม่ตกหล่น.
1 comments:
-
แก้ไข "ศึกษาทาง มสธ" เป็น ศึกษาทาง วศท. ผู้เขียนฟังผิดไปนึกว่าเป็นสถาบันที่ผู้เขียนเรียนคือ มสธ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
